 |
| De opening van het nieuwe onderkomen van zeescouting Mees Toxopeus. Foto Kees Blokker |
Ditmaal van steen. "Dat 'fikt' tenminste niet zo snel. Nu kunnen de vrijwilligers zich weer richten op de gewone activiteiten", aldus Jansbeken. "De scouting is militaristisch, suf en een plek voor losers. Tenminste, dat is het stereotiepe beeld waar de meeste mensen aan denken als je het woord scouting zegt. Een compleet achterhaalde gedachte natuurlijk. En als je het landelijk aantal scoutingleden telt, is zelfs sprake van groei", zegt Jansbeken. "De scouting is een vrijplaats voor kattekwaad. Lol is de enige drijfveer. Tegelijkertijd is het op speelse wijze educatief.
Kinderen leren verantwoordelijkheid te nemen en respect te hebben. Vooral het samenwerken in groepsverband is belangrijk."
Waarom de scouting dan toch zo'n suf imago heeft weet hij niet precies. "Het wordt een beetje in leven gehouden door de media. Zoals dat reclame-filmpje met die vrouw en welpjes in het rode t-shirt. En veel komieken gebruiken het in hun act: met zo'n raar broekje aan. Ach, daar kan ik wel om lachen. Feit is dat de laatste jaren steeds meer kinderen de scouting ontdekken. En ik had ook ooit een periode dat ik dacht: van mij hoeft die scouting niet zo meer."
Jeugdjaren Inmiddels is hij alweer tien jaar voorzitter. "In mijn jeugdjaren zat ik ook bij de gewone scouting. Via mijn kinderen raakte ik betrokken bij Mees Toxopeus. Het is gewoon een leuke bezigheid. We hebben nu ongeveer zeventig leden. En we draaien geheel op vrijwilligers. Subsidie krijgen we niet echt. Een kleine bijdrage van duizend gulden (€ 453,78) slechts. Verder moeten we alles zelf zien te regelen." De brand in het clubgebouw was dan ook hele slag. De verzekering vergoedde maar zestig procent van de schade. De rest van de kosten kwam voor rekening van de club zelf.
"Enkele mensen hebben zich heel hard ingezet voor de wederopbouw van 't Mezennest. Zij spraken met banken, bouwfirma's en andere instanties om van die zestig procent toch een gloednieuw stenen gebouw te kunnen bouwen. En dat is uiteindelijk gelukt. In die twee jaar zaten we in een noodgebouwtje, waar nu nog de iets oudere leden zitten. Dat was veel te krap voor ons allen."
Varen De activiteiten van de zeescouting zijn te verdelen in twee periodes: zomer- en winteractiviteiten. "In de zomer zijn we vooral op het water te vinden. Lekker varen met een bootje en op bezoek gaan bij andere verenigingen. In de winter organiseren we van alles bij het clubgebouw. Dit varieert van een computermiddag tot een sportdag. Alles is mogelijk. Het leuke is dat we de kinderen spelenderwijs allerlei dingen leren. Zo is onderhoud van de boten en het clubhuis een onderdeel van de activiteiten. Op die manier leer je ze goed om te gaan met spullen", zo zegt Jansbeken.
De meeste leden blijven lid tot hun 25ste jaar. "Dan voelen ze zich te oud. Meestal blijven ze wel betrokken bij de scouting. Dan worden ze een zogenoemde 'bobo'." Het runnen van de vereniging wordt geheel gedaan door vrijwilligers. Jansbeken: "Dat is tegelijkertijd een sterk, maar ook een zwak punt. Ik heb bewondering voor jongelui die zich deze tijd nog onbetaald willen inzetten voor iets. Als je ergens werkt als vrijwilliger ben je snel vertrokken als iets je niet zint. Ik probeer ze wel verantwoordelijkheidsgevoel te geven, zonder opdringerig te zijn. Ik denk dat het nu allemaal goed gaat met de leden en vrijwilligers. De komende tijd moeten we ons wel meer richten op de organisatie. De laatste twee jaar ging al onze aandacht alleen maar uit naar het nieuwe clubgebouw. Nu dat er staat, is het natuurlijk wel de bedoeling dat we het goed gaan gebruiken. Ik zie het als de kans voor een nieuwe, frisse start van het seizoen."
|